Odpusty - Parafia pw. NMP Królowej Apostołów w Ełku

Idź do spisu treści

Menu główne

Odpusty

Warto wiedzieć

Wiara Kościoła w odpust sięga starożytności, kiedy wierzono, że może on wyrażać miłosierdzie Boga (Jezus powiedział do Piotra: „Cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie, a co zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie" – Mt 16,19) poprzez darowanie kar doczesnych. Odpustu dostępuje chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych.

Na stronie internetowej poświęconej liturgii godzin czytamy: W pierwszych wiekach chrześcijaństwa samo słowo odpust rozumiano jako darowanie lub złagodzenie kar kościelnych. W Kościele była wtedy w praktyce tak zwana pokuta publiczna za szczególnie ciężkie grzechy (morderstwo, zaparcie się wiary...). Otrzymujący rozgrzeszenie musiał publicznie odpokutować zło, a nawet przez pewien czas był odłączony od wspólnoty kościelnej. Mogli oni jednak spełniać pewne czyny dla dobra wspólnoty Kościoła, za które otrzymywali odpust. Z czasem publiczne pokuty zarzucano na rzecz tak zwanych pokut domowych (post, jałmużna, modlitwa), co wiązało się z ich złagodzeniem. Kary te nakładane przez Kościół, mógł on sam także darować, zwłaszcza w sytuacji zagrożenia śmiercią. Tworzyła się w tym czasie także praktyka przenoszenia tych łask na zmarłych, zwłaszcza tych, którzy nie zdążyli odpokutować kar ziemskich i mogą być jeszcze w czyśćcu.


Odpust był odmierzany dniami kary kościelnej, stąd wzięło się liczenie go na dni i lata. Od wieku XI Kościół wprowadził odpusty zupełne (np. Papież Urban II na synodzie klermonckim w roku 1095 udzielił go krzyżowcom).

Kościół zawsze nauczał, że odpust nie jest darowaniem grzechów, bo od tego jest spowiedź, ale darowaniem kar za grzechy. Sakrament pokuty (spowiedź) jest ważniejszy niż odpust i jest podstawą uzyskania odpustu. Papież, czy biskup nie jest w stanie uwolnić dusz z czyśćca według swego uznania.

Czym zatem odpust jest?

Odpust jest uczestniczeniem we wstawiennictwie całego Kościoła, ludzi żyjących i umarłych, jest uczestniczeniem w wymianie dóbr, w komunii, w jedności z całą wspólnotą.To jest właściwy majątek kościoła - skarb modlitwy, dzieł miłości, poświęceń, cierpienia i śmierci wielu wierzących i zasługi męki i śmierci Zbaiwciela.

Papież Paweł VI usystematyzował warunki uzyskania odpustu
. Papież Paweł VI uporządkował prawnie sprawę odpustów. Od roku 1976 nie ma już liczenia dni i lat odpustu, ale odpusty dzieli się na zupełne i cząstkowe.

Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz dziennie. Aby go otrzymać, wierny musi być w stanie łaski uświęcającej, a ponadto powinien:


- wzbudzić w sobie wewnętrzną postawę całkowitego oderwania od grzechu, także powszedniego;
- wyznać grzechy, przystępując do spowiedzi sakramentalnej;
- przyjąć komunię św. (oczywiście lepiej jest uczynić to uczestnNicząc we Mszy św.; jednakże dla uzyskania odpustu wymagane jest tylko przyjęcie komunii św.);
- pomodlić się zgodnie z intencjami Ojca Świętego.

Wskazane jest, ale nie konieczne, aby przystąpić do spowiedzi sakramentalnej, a zwłaszcza do komunii św. i pomodlić się w intencjach papieskich w tym samym dniu, w którym dokonuje się dzieła związanego z odpustem; wystarczy jednak, jeśli dopełni się tych pobożnych obrzędów i modlitw w okresie kilkunastu (około 20) dni przed lub po dziele odpustowym.

Wybór modlitwy do odmówienia w intencjach papieskich pozostawia się wiernym, ale zaleca się «Ojcze nasz» i «Zdrowaś Maryjo». Dla uzyskania kilku odpustów zupełnych wystarczy jedna spowiedź sakramentalna, ale dla każdego z osobna wymagana jest komunia św. i modlitwa w intencjach papieskich.

Jeżeli ktoś nie jest w stanie wypełnić wszystkich wymienionych wyżej warunków odpust jest cząstkowy.

Odpusty można uzyskać:
•Dla siebie samego
•Dla osoby zmarłej
•Nie można go uzyskać dla innej osoby żyjącej.

WYKAZ ODPUSTÓW ZUPEŁNYCH

(zatwierdzony dekretem papieża Pawła VI z dnia 29.06.1968 r.)

Odpusty zupełne, które można uzyskać każdego dnia:

•Za odprawienie adoracji Najświętszego Sakramentu przez pół godziny, natomiast za samo tylko nawiedzenie Najświętszego Sakramentu odpust cząstkowy.
•Za pobożne czytanie Pisma św. przez pół godziny z należnym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowe. Za każdorazowe czytanie Pisma Św. pod tymi samymi warunkami, ale przez krótszy czas - odpust cząstkowy.
•Za odprawienie Drogi Krzyżowej. Warunki: trzeba odprawiać to ćwiczenie w miejscu, gdzie jest prawnie założona Droga Krzyżowa (w kościele, na placu przykościelnym itp.  ), rozmyślać Mękę Pana Jezusa (treścią rozmyślania nie muszą być kolejne stacje).Trzeba przechodzić od jednej do drugiej stacji. Jeżeli Drogę Krzyżową odprawia się publicznie i trudno jest wszystkim wiernym przechodzić od stacji do stacji, wystarczy gdy przechodzi prowadzący to nabożeństwo lub osoba z krzyżem, a inni wierni pozostają na swoim miejscu. Kto w ten sposób, z powodu słusznej przeszkody, np. choroby, podróży, zamknięcia kościoła itp. nie może odprawić Drogi Krzyżowej wg podanych warunków - zyskuje odpust zupełny, jeśli przynajmniej przez pół godziny odda się pobożnemu czytaniu albo rozważaniu Męki Pana Jezusa.
•Za odmówienie cząstki Różańca (czyli 5 dziesiątków) w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu publicznym. Inne warunki: trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy, do modlitwy ustnej trzeba dodać rozmyślanie tajemnic różańcowych, przy publicznym rozważaniu Różańca trzeba zapowiadać odmawiane tajemnice według przyjętego zwyczaju.
•Od stycznia 2002 r. za pobożne odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego można w całej Polsce uzyskać odpust zupełny.Penitencjaria Apostolska 12 stycznia 2002 r. wydała akt, w którym udziela pod zwykłymi warunkami odpustu każdemu wiernemu, który pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum.Dekret dotyczy całego terytorium Polski. Jeżeli zaś ci wierni z powodu choroby (lub innej słusznej racji) nie będą mogli wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny.

Odpusty zupełne, które można uzyskać w oznaczonych dniach:

•Za pobożne, publiczne odmówienie hymnu Veni Creator w dniu 1 stycznia i w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (odpust cząstkowy za pobożne odmówienie tego hymnu w inne dni).
•Za pobożne odmówienie po przyjęciu Komunii św. modlitwy "Oto ja" przed obrazem Pana Jezusa Ukrzyżowanego, w każdy piątek Wielkiego Postu (za odmówienie tej modlitwy w inne dni roku w podobnych warunkach - odpust cząstkowy).
•Za pobożne i uroczyste odmówienie "Przed tak Wielkim Sakramentem" z wezwaniem i modlitwą w Wielki Czwartek i w uroczystość Bożego Ciała (w innych okolicznościach - cząstkowy).
•Za pobożny udział i ucałowanie Krzyża w Wielki Piątek.
•Za odmówienie w jakiejkolwiek używanej formule przyrzeczeń Chrztu Świętego:
w czasie nabożeństwa w wigilię Wielkanocy, w rocznicę chrztu ( w inne dni - odpust cząstkowy.)
•Za pobożne, publiczne odmówienie aktu wynagrodzenia "Jezu Najsłodszy" w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (inne dni - odpust cząstkowy).
•Za pobożne ucałowanie przedmiotu kultu religijnego (krzyża, różańca, szkaplerza, medalika) poświeconych przez papieża lub biskupa, oprócz odpustów cząstkowych, wierny może uzyskać odpust zupełny w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła, gdy odmówi dodatkowo wyznanie wiary.
•Za pobożne publiczne odmówienie aktu oddania się rodzaju ludzkiego Jezusowi Chrystusowi w uroczystość Chrystusa Króla ( w inne dni odpust cząstkowy).
•Za pobożne nawiedzenie cmentarza i równocześnie pomodlenie się za zmarłych, chociażby tylko w myśli, w dniach od 1 do 8 listopada, można codziennie uzyskać odpust zupełny, który można ofiarować jedynie za Za nawiedzenie cmentarza i modlitwę za zmarłych od 1 do 8 listopada możemy komuś ofiarować niebo

•Za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy oraz odmówienie "Ojcze nasz" i "Wierzę w Boga" w Dniu Zadusznym. Odpust ten można ofiarować tylko za zmarłych.
•Za publiczne odmówienie hymnu "Ciebie Boże wysławiamy" w ostatni dzień roku jako podziękowanie Panu Bogu za otrzymane łaski (za podziękowanie w inne dni - odpust cząstkowy).
•Za przyjęcie Pierwszej Komunii Św., albo za pobożny udział w ceremonii Pierwszej Komunii Św.
•Odpustu zupełnego może dostąpić kapłan, który odprawia I Mszę św. i wierni, którzy w niej uczestniczą.
•Za udział z pobudek religijnych w uroczystym nabożeństwie eucharystycznym, odbywanym na zakończenie Kongresu Eucharystycznego.
•Za odprawienie rekolekcji przynajmniej przez 3 dni.
•Za pobożny udział w kilku naukach misyjnych i uroczystym ich zakończeniu.
•Za przyjęcie z pobożnym usposobieniem błogosławieństwa papieskiego "Urbi et Orbi" (nawet przez radio lub telewizję).
•Za pobożne nawiedzenie jednej z czterech bazylik większych w Rzymie: w uroczystość Patrona Bazyliki; w każde święto de praecepto, raz w roku w dniu wybranym przez wiernego.
•Za udział w nabożeństwie porannym lub wieczornym w kościele stacyjnym w Rzymie, w dniu oznaczonym w mszale rzymskim.
•Za udział w nabożeństwie podczas pasterskiej wizytacji.
•Za nawiedzenie kościoła parafialnego w dniu święta tytularnego i w dniu 2 sierpnia (Matki Boskiej Anielskiej).
•Za nawiedzenie kościoła, w którym odbywa się synod diecezjalny.
•Za pobożne nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji.
•Za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w dniu święta Założyciela zakonu.
•Jeżeli nie ma kapłana, który udzieliłby umierającemu sakramentów i odpustu zupełnego, to Kościół mu je udzieli w momencie śmierci, jeżeli jest odpowiednio dysponowany i o ile za życia miał zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw. Do uzyskania tego odpustu chwalebną jest rzeczą posługiwać się krucyfiksem lub krzyżem. Taką odpowiednią dyspozycją w godzinie śmierci jest stan łaski uświęcającej i wolność do przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet lekkiego.
•Kościół zachęca wiernych, aby ofiarowali uzyskiwane odpusty za zmarłych, przez co uzyskają odpust zupełny dla siebie w godzinie śmierci. Należy pamiętać, że odpusty zupełne jak i cząstkowe można uzyskać tylko za siebie lub za zmarłych, nie można ich natomiast ofiarować za żywych.

Kto uzyskuje odpust zupełny, jest w takim stanie, jak zaraz po Chrzcie Św. Gdyby umarł, poszedłby wprost do nieba.
Tekst opracowany na podstawie materiałów ze stron internetowych: opoka, wiara, brewiarz.katolik.pl, i innych.
(pochodzi ze strony: http://diecezjaelk.pl/opinie/603.html)

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego